Gidiyorum sanirim

bir insan bir ilişkiden neden gider?sevmediği için mi yoksa sevdiği kadar sevilmediğini düşündüğü için mi?birine değer verirsin,onu hayatına kabul edersin,gitgide sevmeye başlarsın,daha çok zaman geçirip onu kendinden bile daha çok tanıyıp anlamaya başlarsın.sonra giderek ona daha çok alışırsın.bunun için aylar yada seneler geçmesine gerek yok aslında.eğer o insanla mutluysan onun yanında kendini iyi hissediyorsan kısacık zaman bile yeterli birine alışmak ve vazgeçmemek için.ilişkiye baktığın zaman sorun yoktur hem sana hem karşı tarafa göre herşey iyi gidiyordur.gerçektende öyledir aslında.ufak tefek tartışmalar tartışma bile denmez aslında ya onlara,ses yükselmeleri uzun küslükler bile yoktur aranızda.peki ya sorun nedir?sorun klasik kızların "ay kesin beni sevmiyor baksana bugun 3 kere değil 1 kere konuştuk yaa" gibi birşeymi diye sorsam cevap hayır çünkü ben o tarz kızlardan değilim.sorun tartışma çıkmayacak kadar iyi geçinildiği için problem arayışında olan sorunlu kız modelimi?yok oda değil.peki sorun ne?
sözlerimiz başka şey söylesede eğer beynimizden aklımızdan başka şey geçiyorsa eğer ozaman hareketlerimiz istem dışı beynimizden geçeni yaparmış.yani dudaklarından çıkan seni seviyorum cümlesi eğer aklından kalbinden geçmiyorsa ozaman hareketlerindende sevgi görmeyi beklemek aptallık olurdu heralde.
ben ilişkime çok bağlıyımdır okadar çok bağlıyım ki sonuna kadar gider en son hataya kadar sabrederim çünkü yenilik istemem elimdeki ile mutlu olmaya çalışırım sonucu bedeli ne olursa olsun.ama gidiyorum sanırım.yoruldum.birşeyler için bukadar kendimden karakterimden ödün verirken karşılığında birşeyler görmekten yada görememekten yoruldum.evet gidiyorum ben.daha önce hiç ağzımdan gitmek kelimesi çıkmadı çünkü ben birkere söyleyip sadece birkere gidenlerdenim.

Kacmak isterken

Eylulde yazmis oldugum fakat bitiremeyip yarim biraktigim bir yazi.ancak guzel bir son yazabildim..buyrun okuyun bakalim..

bazen kaçmak istersin herşeyden,herkesden.geriye dönüp bakmamak istersin.geriye dönüp bakmaktan korkarsın aslında.göreceklerinden korkarsın..geride bıraktıkların ne yapmış,nasıllar bilmek istemezsin.çünkü mutlu olduklarını görmek seni üzer,kahreder.sen,geride bıraktıkların olmadan mutsuzken,sen geride bıraktıkların olmadan nefes alamazken,sen geride bıraktıkların olmadan ölü gibiysen,geride bıraktıklarının attığı her kahkaha canını yakar.her gülümseme her tebessüm canını acıtır seni mahveder.
bazen,birşeylerden kaçmak için birşeylere tutunursun.sanki o an o tutunduğun şey senin kurtuluşun gibi gelir.yanlış olduğunu göremezsin.hata olduğunu anlayamazsın tek isteğin,o an tek düşündüğün içinde bulunduğun durumdan kaçmaktir...

önce geçmişini sorgularsın..yaptıklarını düşünürsün..yapamadıklarını düşünürsün..yapmak istediklerini düşünürsün..sonra hayatın sana sunduğu o acımasız gerçekle karşılaşırsın.sana yaşattıklarını düşünürsün.yaşadıkların için üzülmen bittiği zaman onlardan kaçmak istersin.onlar yaşanmadı diye düşünüp kendini kandırırsın.ama her gece yatağa yattığında geçmişin aklına gelir.yaşanılan herşey hergece beyninde oynar durur.sonra o zamanlar mutlu ama şimdi mutsuz olduğunu görürsün.o mutlu günleri istersin geri.gelemeyeceğini görüncede kaçmak istersin.kaçarken önüne çıkan ilk insan senin kurtuluşun gibi gelir sana.ona tutunursun,onla mutlu olmaya çalışırsın.yanlışları göremezsin.geçmişte yapmam dediğin herşeyi yaparsın yeterki mutlu olabilesin.

hepsi geçti

Kaybetmenin acısını çok yaşadım
Ve bir daha acımasın diye canım
Hiçbir şeye sahip olmadım...
Gitmene hep izin verdim, dönüşlerinide hiç beklemedim
İstediğin gibi yaşamanı kabul ettim
Çünkü karşımda büyüyen bir çocuk vardı ve ben onu yeterince özgür bırakmalıydım
Yaşadıklarını, sende gözlemlediklerimi
Ben yaşayalı, bitireli, üstüne süngeri çekeli o kadar çok olmuştu ki
Sende yaşa diye sana izin verdim
Çok çalıştım, hatırlamamak için beni üzenleri
Çok içtim, çok dağittım, dibine vurdum yeri geldi
Çok ağladım, çok güldüm,
Hiç beklemedim gidenleri
Vazgeçişlerim oldu, terkedişlerim
Falcılarda aldım hep soluğu
Çoğu gece şişenin dibindeydim
İçim ağlarken hep neşeliydim
Maskemi taktım hep
Çok insanı üzdüm, çok kırdım
Kırılmamak için!!!!
Çoğu insanı görmezden geldim
Sevdiğim kalpler oldu, bir anda onları bile silebildim
Sanki tek gerçek bendim!
Ve kimse kimseyi benim kadar sevemezdi
Rüyamda gördüm seni
Sitem duymak değil, öykünü duymak istiyorum dedin..
Öyküm o kadar uzundu ki
Anlayabilmen için en başından okumalıydın yazdığım herşeyi
Ne gözlerime , ne kalbime nede ağzımdan dökülenlerle anlardın beni
Bazen kendine bakman yeterliydi aslında
Çünkü ben hep karşımda oturan senin, aynalığım olduğunu bilerek baktım gözlerine
Seni olduğun gibi kabul edip, özgür bıraktım
Çünkü benim hep değişmemi beklediler,
Yeterince özgür bulamadım hiç kendimi
Oysa her zaman bildiğimi okudum ben
Canımın acısının geçmesi çok uzun sürmemişti
O arada yaptıklaırmı saymıyorum..
Üzüldüğüm kadar da üzmeyi öğrendim
Ayık olmamayı mutlu olmak sandım
Mutluluklarımı verip, şişeler aldım

Hep çok eğlenmeliydim, hep çok çalışmalıydım, hep çok yorulmalıydım ve hep çok sarhoş olmalıydım
Fotoğraf karelerinde ben hep çok mutlu olmalıydım, en büyük gülücük benim olmalıydı
Ama geçti hepsi geçti...

yolun başındayım

Sevmek ile sevilmenin yolu önce kendini sevmekten geçermiş,
Neden kendime aşık olduğumu anladım.
Acı doruğa ulaştığında gözyaşı gelmezmiş gözlerden,
Neden hiç ağlamadığımı anladım.
Bir insanı herhangi biri kırabilir, ama bir tek çok sevdiği acıtabilirmiş,
Çok acıttığında canımı anladım
Tek başına ayakta durabilecek kadar güçlüysen, yanında tutanlar varmış,
Neden hiç yalnız kalmadığımı anladım.
Ve Sana ihtiyacım var, gel diyebilmekmiş güçlü olmak,
Sana git dediğimde anladım.
Biri sana git dediğinde, kalmak istiyorum diyebilmekmiş sevmek,
Git dediklerinde gittiğimde anladım
Ve bir kez terk etti mi seni,birkez aldattımı, affetmek çok zormuş,
Ben de affedemediğim şeyin ne olduğunu anladım.
Sana sevgim şımarık bir çocukmuş her düştüğünde zırıl zırıl ağlayan,
Büyüyüp bana sımsıkı sarıldığımda anladım.
Özür dilemek değil, affet beni diye haykırmak istemekmiş, pişman olmak,
Gerçekten pişman olduğunu anladım.
Affedemem, çok geç demek kaltak bir gururdan başka bir şey değilmiş,
hala sevgi varsa içinde eğer,
Tutsak kalbimin kapılarını kırıp, içine baktığımda anladım.
Ve gurur, kaybedenlerin,acizlerin maskesiymiş,
sevgi dolu yüreklerin gururu olmazmış, yüreğimde sevgi bulduğumda anladım.
Ölürcesine isteyen, beklemez, sadece umut edermiş bir gün affedebilmeyi,
Seni affetmeyi ölürcesine istediğimde anladım..
Sevgi emekmiş
Emek ise vazgeçmeyecek kadar, ama özgür bırakacak kadar sevmekmiş.
Daha bir çok şey anladım. Ama en önemlisi
Daha yolun çooook başında olduğumu anladım..

eski

Çok seversin..
Aklının ucundan bile çıkmaz..
Hergün her saniye onu düşünürsün
Her mesajda her telefonda mutlu olursun
Sonra sana ait olmadıgı aklına gelir.
Kendini kandırmaya devam eder gülümsersin hayata inat..
Milyon kez gözünü aç artık denmesine rağmen..
Gözünü sıkıca yummayı tercih edersin,
Kimseyi dinlemezsin,
Hep karşı çıkarsın,
Yine kendini kandırırsın,
Hayat kendini kandırmakla geçer,
Oysaki herkese bu konuda fikir verirken..
Artık sahte yada gerçeği ayırt edemez hale gelirsin..
Mutluluktan korkarsın..
Gitmek istersin.
Falların bile ulaşamıcağı yerlere.
Yeni bir sayfa açmaya.
Başka insanlar başka aşklar başka bir yaşam.
Sayfaları tek tek yırtıp atmak istersin.
Yüzündeki aptal maskeyle beraber.
Sonra aklına gelir,
İki türlü üzülmek vardır bu çaresizliğe.
Hem mutluluklarla hemde düşündükçe beynini kemiren sorularla,
Yada tamamen silip sadece üzülmek,
Sadece üzülmeni isteyenler çoğunluktadır,
Sonunda mutlu olacağın için,
Ama hep aksini seçersin,
Sadece üzülmek zor gözükür gözünde,
Yada inandığın tek birşey olur,
Bazen sorarsın kendine ,
Kendini kandıran sadece benmiyim diye,
Acaba oda kaçarak kendini kandırmış olmuyomudur diye,
Ama buda senin kendini başka şekilde kandırmandır aslında,
Sonunda herşeyden pes eder oluruna bırakırsın artık,
Nolucaksa olsun dersin,
Kaybedicek birşeyin yok dersin,
Ve aklını kemirip bitiren sorularla hayatına devam edersin..

might be

It might not be the right time
I might not be the right one
But there's something about us I want to say
Cause there's something between us anyway

I might not be the right one
It might not be the right time
But there's something about us I've got to do
Some kind of secret I wiLL share with you

I need you more than anything in my Life
I want you more than anything in my Life
I'LL miss you more than anyone in my Life
I Love you more than anyone in my Life

yabancı

Bir kadeh bir kadeh derken bir bakmissin hafif basin donuyor.ardindan birkac kadehten sonra karsindaki aslinda gormek istedigin kisi olmustur.sen baslarsin anlatmaya gormeyi istedigin karsindaki yabanciya kafandakileri,kalbindekileri.biryerden sonra acitir canini konusamazsin gozlerini kapatsan olmaz basin donsede gozyaslarina engel olmaz.bir kadeh daha icersin dusup sizmak icin ama o kadehte birkere daha baslarsin konusmaya.busefer durduramazsin gozyaslarini.aglarsin kafandakilere,aglarsin kalbindekilere,aglarsin paylastigin her saniyeye.ve aglarsin en cokta kendi haline.